Claus Schenk von Stauffenberg een held of niet.

afbeelding van P Geertsma

Claus Schenk von Stauffenberg werd in Jettingen in de Duitse deelstaat Beieren geboren op 15 november 1907. Hij overleed in Berlijn op 21 juli 1944.

Hij is een bekende Duitse persoon en deed dienst in de Duitse Wehrmacht ten tijde van de tweede wereldoorlog. Hij wist het tot kolonel te schoppen en was in eerste instantie een voorstander van de nazi-ideologie. In 1943 deed hij dienst in het Duitse Africa-corps. Hij diende oder Generaal Erwin Rommel.

Tijdens de gevechten in Afrika werd hij op 7 april 1943 beschoten door geallieerde jachtbommenwerpers. Door deze aanval verloor von Stauffenberg zijn linkeroog en rechterhand. Ook verloor hij twee vingers van zijn linkerhand. Hij was dus een ernstig oorlogslachtoffer.

Von Stauffenberg kreeg steeds meer afkeer van Hitler zijn ideeën en wilde hem zelfs uit de weg ruimen. Hij raakte zo betrokken bij het verzet en stond in verbinding met meerdere generaals die Hitler ook weg wilden hebben.

Op 20 juli 1944 ging von Stauffenberg naar Hitler toe en wilde hij een bom plaatsen. De anslag mislukte maar net. Hitler bleef leven en al spoedig werd von Stauffenberg gevangen genomen.

Op 21 juli werden Claus von Stauffenberg en de stafchef kolonel Mertz von Quirnheim, Beck, Olbricht en Haeften (die nauw met van Stauffenberg samenwerkte) doodgeschoten.

De laatste woorden van Von Stauffenberg zouden de volgende zijn: Es lebe unser heiliges Deutschland!

Dit betekend: "Lang leve ons heilige Duitsland!"

Na zijn dood werden nog meer (voor een deel vermoedelijke) verzetsmensen vermoord. Von Stauffenberg durfde zijn leven in de waagschaal te zetten tegen de nazi's daarom is hij in mijn ogen een voorbeeldpersoon.