Vredesmissies een illusie?

afbeelding van P Geertsma

Een Vredesmissie. Het is zo'n mooie term maar is het haalbaar. Streven naar vrede is iets heel moois toch gaat het zo vaak mis. Nederlandse militairen en hun bondgenoten zetten zich over de hele wereld in om vrede in crisisgebieden te realiseren. Vaak moeten ze noodgedwongen een wapen dragen om hun eigen leven, dat van hun collega's en van onschuldige burgers te beschermen. Ondanks dat komt het nog wel eens voor dat soldaten tijdens een vredesmissie om het leven komen. Dit kan gebeuren door een simpel auto-ongeluk maar ook door de beruchte bermbommen die in veel gebieden langs de weg zijn geplaatst.

Vredesmissies duren vaak erg lang. Er lijkt soms wel geen einde aan te komen. In veel gebieden moeten neutrale soldaten aanwezig blijven omdat er anders weer gevechten komen in het gebied. Bruggen en andere voorzieningen worden vaak met de beste bedoelingen opgebouwd maar vaak door anderen afgebroken en opgeblazen. Wanneer iets hersteld of opbebouwd is lijkt dit van tijdelijke aard. Schoolgebouwen worden vaak voor andere doeleinden gebruikt en hulp aan burgers komt vaak bij anderen terecht.

Kortom was is het nut nog van de Vredesmissie? Moeten we op deze manier doorgaan of kunnen we beter een andere weg inslaan?