Zelfverdediging en de krijgsmacht

afbeelding van P Geertsma

Zelfverdediging is een term die veel voorkomt in de vechtsport. Met zelfverdediging doelt men vaak op het beoefenen van een vechtsport waarmee de weerbaarheid van de beoefenaar wordt vergroot. Er zijn verschillende vechtsporten die zich naast verdedigingstechnieken ook richten op zelfbeheersing. Bekende vechtsporten / verdedigingssporten zijn judo, Kung Fu, (wushu), jiujitsu en karate. Deze vechtsporten worden in het Engels ook wel martial arts genoemd. Dat is eigenlijk de kunst van het jezelf verdedigingen, de zelfverdedigingskunst. Bij verschillende sporten die zich richten op zelfverdediging wordt gebruik gemaakt van speciale kleding of eenvoudige wapens waarmee gevechten kunnen worden nagebootst. In wedstrijden kunnen de beoefenaars van zelfverdedigingsporten hun technieken uittesten tegen tegenstanders. Aan wedstrijden zijn strenge regels gebonden die o.a. door de scheids in de gaten worden gehouden.

Zelfverdediging maakt echter ook onderdeel uit van de militaire cultuur. Elke militair leert verschillende technieken om een vijand in een gevecht uit te schakelen met geen of weinig wapens. Nederlandse militairen worden hierin ook getraind. Ze krijgen een combinatie van verschillende gevechtstechnieken die uit verschillende vechtsporten zijn ontleent.