Westfront in de Eerste Wereldoorlog

Het Westfront was een vrij statische frontlinie aan de westkant van het Duitse Keizerrijk ten tijde van de Eerste Wereldoorlog. De totale lengte van het Westfront was ongeveer 750 kilometer. Het Westfront liep van België tot aan de Frans Zwitserse grens. Het font bestond uit verschillende loopgraven en andere verdedigingsopstellingen. Toen het Westfront werd gevormd had het Duitse Keizerrijk al een aantal overwinningen geboekt op de geallieerde landen. Frankrijk en België kregen tijdens de Eerste Wereldoorlog echter hulp van Engeland en later ook van Amerika. Hierdoor werd de druk op het Westfront van Duitsland opgevoerd. Er vielen miljoenen doden tijdens de verschillende veldslagen die werden gevoerd door de strijdende partijen. Een aantal belangrijke veldslagen die werden gevoerd aan het Westfront zijn:
Slag om de IJzer
Slag om Ieper
Slag bij de Marne
Slag aan de Somme
Slag om Verdun
Kaiserschlacht

Ook werden er voor het eerst tanks ingezet door de Britten aan het Westfront. Uiteindelijk zou Duitsland de Eerste Wereldoorlog verliezen waardoor ze gedwongen was om over vrede te onderhandelen. Dit resulteerde in het Verdrag van Versailles dat ook wel de Vrede van Versailles zou worden genoemd. Duitsland tekende dit verdrag in 1919 waardoor er eindelijk een einde kwam aan de enorme slachtpartijen van de Eerste Wereldoorlog. Binnen enkele jaren zou er echter een Tweede Wereldoorlog komen die nog meer mensenlevens zou eisen. Een nieuw Westfront zou door de Duitsers worden opgeworpen en geconstrueerd. Het nieuwe Westfront zou de naam Westwall krijgen. De geallieerden noemden de Westwall echter Siegfriedline. Deze frontlinie zou in tegenstelling tot het Westfront uit de Eerste Wereldoorlog wel door de geallieerden worden overschreden.