Trauma door uitzending op militaire missies of vredesmissies

afbeelding van P Geertsma

Je hoort het steeds vaker: Nederlandse militairen die psychische problemen hebben na een militaire missie in een crisisgebied. Veel Nederlandse jongens en meiden melden zich vol goede moed en goede bedoelingen aan voor een functie binnen de Nederlandse krijgsmacht.

In het Nederlandse leger kunnen ze verschillende functies uitoefenen en worden ze op veel verschillende manieren op hun belangrijke taken voorbereid.

Dan komt na verloop van tijd het moment van de waarheid: de eerste uitzending naar een oorlogsgebied vind plaats. De meeste soldaten zijn een beetje gespannen. Ze hebben gehoord wat hen te wachten staat en hoe ze moeten handelen in de meest uiteenlopende situaties.

Ondanks al die voorbereiding lopen veel Nederlandse militairen tegen hun beperkingen aan. Soms zijn dingen er moeilijk te verwerken en is er sprake van grote stess. Hoe kan het dat deze dingen toch zo vaak leiden tot psychische problemen die maar moeilijk te verwerken zijn?

Veel voormalig militairen komen in een burgermaatschappij terecht waar weinig begrip is voor de dingen die zij hebben meegemaakt. Hierdoor hebben ze geen uitlaatklep en blijven de problemen aanwezig. Sommige militairen schamen zich voor hun problemen en het feit dat ze het niet zelf kunnen oplossen. Het gevolg hiervan is dat problemen blijven hangen en dat de omgeving te maken heeft met de frustraties van de persoon die de problemen bij zich of haar draagd.

Hoe kan dit worden opgelost en voorkomen?