Roland Freisler een mening over een nazi

Één van de personen uit de Tweede Wereldoorlog waar ik het meeste minachting voor heb is Roland Freisler. Hij was tijdens de Tweede Wereldoorlog een nationaalsocialistische bewindsman en ‘rechter’. Vooral in de laatste positie werd Roland Freisler. berucht. Hij verkreeg de positie als ‘rechter’ op 20 augustus 1942 toen hij als ‘rechter’ werd aangesteld bij het Volksgerichtshof.

(Ik zet het woord rechter tussen aanhalingstekens omdat hij iemand was die niet aan de definitie van rechter kon voldoen. Roland Freisler. heeft in zijn gehele dienstperiode meer onrechtvaardige oordelen geveld dan welke andere rechter ook. Naast het feit dat hij onschuldige mensen veroordeelde legde hij ook veel te zware straffen op.)

Roland Freisler had een voorkeur voor het geven van doodvonnissen. In de periode van 1942 en 1945 werden in geheel Duitsland door alle gerechtshoven meer dan 5000 doodvonnissen geveld. Meer dan 2600 daarvan werden door Roland Freisler. geveld in zijn "Eerste Senaat" van het gerecht.

Roland Freisler. was niet alleen ‘rechter’ maar ook aanklager. Een oordeel voor de gedaagde stond daardoor vrijwel vast. Roland Freisler. zorgde er voor dat de gedaagden in zeer slechte kleding naar de rechtszaal werden gebracht. Ze mochten geen broekriem dragen of bretels en moesten daardoor hun broek de hele tijd beet houden om te voorkomen dat de broek naar beneden viel. Ook mochten gedaagden geen kunstgebit dragen. Wanneer iemand zich verweerde tijdens de showprocessen werd hij vrijwel meteen door Roland Freisler toegeschreeuwd. Roland Freisler. genoot zichtbaar van zijn machtspositie en de mogelijkheid die hij bezat om doodvonnissen uit te spreken. In films die over zijn processen zijn gemaakt is duidelijk te zien hoe walgelijk en bespottelijk hij tekeer ging tijdens de processen tegen weerloze verdachten die niet eens mochten uitspreken. Roland Freisler. sprak tijdens de processen vaak zo hard dat verdachten zich niet verstaanbaar konden maken. Een aantal leden van de 'rechtbank' had ook een afkeer van Roland Freisler. Door sommigen werd hij zelfs bespottelijk gemaakt met de bijnaam Razende Roland.

Tijdens één van de processen gaf Roland Freisler het volgende aan: "Ik heb geen wetboek nodig meneer, IK ben de wet hier!"

Met deze zin geeft Roland Freisler duidelijk aan wat zijn bedoelingen waren. Hij wilde geen recht spreken maar zijn eigen ‘recht’ laten gelden. Het ‘recht’ van Roland Freisler was echter onrecht in de meest extreme vorm.

Op 3 februari 1945 kwam Roland Freisler om het leven door een bombardement van de geallieerden. Volgens bepaalde bronnen zou hij verpletterd zijn door een pilaar die op hem viel. Weer andere bronnen vermelden dat hij zou zijn doodgebloed. In eerste instantie kreeg Roland Freisler een grafzerk met zijn naam er op. De familie van hem heeft de naam echter laten verwijderen. Misschien werd dit wel gedaan omdat hij de familie Freisler door zijn vuile optreden in de Tweede Wereldoorlog ten schande heeft gemaakt. Hoe dan ook het lichaam van Roland Freisler ligt in een graf onder een naamloze grafzerk.

Iemand die het leven van duizenden burgers en dappere verzetstrijders liet ontnemen zonder enige vorm van spijt verdient het niet om verder te worden herinnerd. Roland Freisler hoort zeker bij een van de schrijvers van de zwartste pagina's van de geschiedenis in Europa.