Partizanen in oorlogen

afbeelding van P Geertsma

Partizanen zijn gewapende strijders van een verzetsbeweging. De term partizaan is afkomstig uit het Frans. Partizaan is afgeleid van Franse woord partisan. De doelstellingen van partizanen zijn verschillend. De meeste partizanen streven naar het vergroten van hun invloed of het toe-eigenen van een bepaald gebied. Partizanen horen meestal niet bij een leger of staat en zijn onafhankelijk. Soms werken ze met een leger samen wanneer dat leger toevallig tegen dezelfde vijand vecht. Het kan ook zijn dat de partizanen juist tegen een eigen regering in opstand komen. Partizanen hebben vaak strenge regels en een autoritair regime binnen hun groep. Verraad is dodelijk voor de partizanenbeweging en wordt zwaar bestraft. Partizanen worden soms guerrillastrijders genoemd omdat ze veel guerrilla technieken gebruiken in hun strijd. Vaak naderen ze de vijand ongezien en slaan ze hard toe om vervolgens weer te ‘verdwijnen’ in bossen. In de Tweede Wereldoorlog waren verschillende groepen actief die tot de partizanen behoren. Zou waren er de communistische partizanen onder Tito in voormalig Joegoslavië. Daarnaast waren er verschillende partizanen aan het oostfront zoals de Bielski Partizanen.