Opstand in Egypte

afbeelding van P Geertsma

Het is na ruim een week erg onrustig in Egypte. Nadat er een paar weken terug een revolutionaire opstand was geweest in Tunesië lijkt ook Egypte niet te ontkomen aan politieke veranderingen. De moderne techniek blijkt uiterst effectief te zijn voor bewegingen die massaal willen protesteren. Toen het tijdperk van internet nog niet was aangebroken hadden veel groeperingen het moeilijk om massaal een demonstratie te houden tegen dictators. Wanneer er al kleine samenscholingen ontstonden konden deze al spoedig uiteen worden gedreven en konden de aanstichters rekenen op zware straffen. Tegenwoordig is het echter geheel anders. Met de komst van het internet hebben dictators veel minder invloed op de beeldvorming van hun ondergeschikten en burgers. Wanneer er ontevredenheid heerst kunnen mensen hun mening vaak gemakkelijk anoniem kwijt op internet. Met gebruik van schuilnamen is het relatief eenvoudig om met andere sympathisanten in discussie te treden en afspraken te maken om een demonstratie of een andere actie te houden.

Nu zijn er vele protesten tegen Mubarak die door Amerika wordt gesteund. Er heest een grote onstabiliteit in Egypte omdat de macht van het volk veel groter is dan die van het leger. Het leger bestaat natuurlijk uit familieleden van de burgerbevolking. Op eigen mensen schieten gaat de meeste militairen tegen hun gevoel. De bevolking heeft daardoor alleen maar een sterkere positie ten opzichte van de huidige regering. President Mubarak heeft weinig keuze en kan onder het oog van de wereld maar met moeite zijn eigen gezicht proberen te redden.

Er ontstaan inmiddels gevechten op straat tussen aanhangers van de omstreden Egyptische president en zijn tegenstanders. De situatie wordt hierdoor grimmiger. Plunderingen en wanorde zijn aan de orde van de dag. Het is nog onduidelijk welke partijen het meeste mensen achter de hand hebben en waarschijnlijk de nieuwe regering zullen vormen. Ook het leger kan nu moeilijk aan de zijlijn blijven staan. Onder hun ogen zien ze hoe hun landgenoten elkaar naar het leven staan. Er wordt traangas ingezet en er worden schoten gelost. De chaos is compleet.

Het is nu voor het Westen afwachten wat er gebeurd. Een tweede Iran is verre van wenselijk hoewel Amerika openlijk de zijde van het volk van Egypte heeft gekozen. Het laten vallen van een bondgenoot betekend niet automatisch dat er nieuwe bondgenoten zich zullen aansluiten bij het Westen. Amerika is in het Middenoosten nog steeds niet een geliefd land.