Hanns Albin Rauter in Nederland tijdens Tweede Wereldoorlog

Johann Baptist Albin Rauter beter bekend als Hanns Albin Rauter was één van de meest beruchte nazi’s die in de Tweede Wereldoorlog een bestuursfunctie namens de nazi’s beklede. Hanns Albin Rauter werd geboren op 4 februari 1895 in de plaats Klagefurt dat onderin Oostenrijk ligt. Tijdens zijn levensloop zou hij zich al spoedig ontwikkelen tot een Oostenrijkse nationaalsocialist. Hij richtte na de Eerste Wereldoorlog de Steirischer Heimatschutz op. Dit was een extreem rechtse groepering met een antisemitische inslag. Hanns Albin Rauter was een zeer racistisch man en kwam al spoedig met andere beruchte nazi’s in contact. Zo ontmoette hij in 1929 Adolf Hitler die druk bezig was om de NSDAP tot de grootste partij van Duitsland te maken. Na de mislukte Pfrimer-Putsch die onder andere door Walter Pfrimer werd georganiseerd in 1931 vluchtte Hanns Albin Rauter Oostenrijk uit. Rauter kwam in Duitsland terecht waar hij zich al spoedig aansloot bij andere nazi’s. Rauter werd lid van de SA en zou in 1935 zijn SA lidmaatschap hebben omgeruild voor een SS lidmaatschap. Rauter zou verschillende bestuursfuncties binnen de SS hebben bekleed.

Toen Nederland echter na vijf dagen oorlog werd overwonnen door de Duitsers probeerde Duitsland Nederland volledig te bezetten en te annexeren aan het Duitse rijk. Hiervoor moesten belangrijke bestuursfunties door nazi’s worden bekleed. Arthur Seyss-Inquart werd Reichskommissar für die besetzten Niederlande in 1940. In datzelfde jaar werd Hanns Albin Rauter Generalkommissar für das Sicherheitswesen. Ook zou hij de functie: Höherer SS- und Polizeiführer Nordwest bekleden. Rauter volgde de richtlijnen van zijn superieuren meedogenloos op. Formeel stond hij onder de SS-leider Heinrich Himmler en rijkscommissaris Arthur Seyss-Inquart.

Hanns Albin Rauter moest er voor zorgen dat er zoveel mogelijk Joden uit Nederland zouden worden gedeporteerd naar vernietigingskampen. Daarnaast was Rauter verantwoordelijk voor het bestrijden van verzetsmensen in Nederland. Ook moest Rauter er voor zorgen dat er zoveel mogelijk Nederlandse mannen zouden worden ingezet voor de Arbeitseinsatz in Duitsland. Hiervoor regelde Rauter naar schatting driehonderdduizend Nederlandse mannen.

Hanns Albin Rauter werd vooral berucht om zijn keiharde optreden en represaille maatregelen tegen de Nederlandse bevolking na de Februaristaking van 25 februari 1941. Een aantal Nederlandse verzetsleden wilden Rauter uit de weg ruimen. Er werden in totaal twee aanslagen op hem gepleegd. De eerste was geheel mislukt en de tweede zorgde voor een aantal verwondingen. De represailles die volgden op de Nederlandse bevolking waren zeer groot. Honderden burgers en gevangenen werden vermoord. Hierdoor probeerden de naz’s de Nederlandse bevolking te waarschuwen om in de toekomst niet meer aanslagen te plegen tegen nazi’s.

Na de Tweede Wereldoorlog werd Hanns Albin Rauter gearresteerd. Hij werd op drie mei 1948 voor het gerecht gedaagd voor zijn wandaden. Tijdens het proces bij het Bijzonder Gerechtshof in Den Haag toonde hij zich niet als een berouwvolle misdadiger. Het tegendeel was eerder waar. Hij gaf aan dat hij achter zijn daden stond en dat hij geen last had van zijn geweten. Dit was een grote schok voor de personen die de rechtszaal bijwoonden. Rauter werd op 3 mei 1948 ter dood veroordeeld. Hij ging echter in hoger beroep. Dit mocht echter niet baten want op 12 januari 1949 werd het doodvonnis bevestigd.

Hanns Albin Rauter werd doodgeschoten in de buurt van de gevangenis in Scheveningen. Hij zou daarna zijn begraven maar niemand weet precies waar zijn graf ligt. Zo is de eens brute Rauter in een ongemarkeerd graf geplaatst om zijn wandaden voorgoed toe te dekken. Alleen de zwarte pagina's in de geschiedenisboeken zijn een blijvende herinnering aan Hanns Albin Rauter.