Freya een radarsysteem van nazi-Duitsland

afbeelding van P Geertsma

Freya is een radarsysteem dat door de Duitsers werd ontwikkeld voordat de Tweede Wereldoorlog uitbrak. Het Freyasysteem werd aan het einde van de jaren dertig ontwikkeld. Toen waren de nazi’s al aan de macht gekomen. De nazi’s wilden het grondgebied van Duitsland beschermen wanneer er een oorlog uit zou breken. Er werden verschillende testen uitgevoerd met het Freya radarsysteem. De eerste testen zouden in het jaar 1937 zijn uitgevoerd. Het eerste operationele systeem werd in 1938 in gebruik genomen. Dit werd gedaan door de Duitse Kriegsmarine.

Voordelen van het Freya radarsysteem
De naam Freya radarsysteem is afgeleid van de Germaanse godin Freya. Dit was de godin van de vruchtbaarheid en liefde. In eerste instantie was het Freya systeem effectiever dan het Britse systeem met de naam Chain home. Freya werkte met een frequentie van 250 MHz. Deze frequentie was tien keer hoger dan het Chain home systeem van de Britten. Het Britse Chain home systeem had een golflengte van 12 meter. Het Duitse Freya systeem had een golflengte van 1,2 meter en was daardoor nauwkeuriger. Daarnaast was het Freya systeem compacter dan het Britse Chain home systeem. Hierdoor kon Freya mobiel worden gemaakt en worden verplaatst.

Nadelen van het Freya radarsysteem
Een belangrijk nadeel van het Freya radarsysteem ten opzichte van het Chain home systeem is het beperkte bereik. Het kon slechts 160 kilometer beslaan. Daarnaast kon het Freyasysteem niet goed hoogtes bepalen. Voor een veilig luchtruim had Duitsland veel Freya installaties nodig. Duitsland had aan het begin van de Tweede Wereldoorlog slechts 8 Freya eenheden beschikbaar. Dit was lang niet voldoende voor het hele Duitse grondgebied. De Britten hadden met hun Chain Home systeem een veel groter bereik. Hiermee konden ze vrijwel de hele Britse kuslijn aftasten naar vijandelijke vliegtuigen. Tijdens de Slag om Engeland bleek het Chain Home systeem een belangrijk voordeel te zijn voor de Britse Royal Airforce. De Duitse vliegtuigen van de Luftwaffe konden vaak tijdig worden opgemerkt waardoor de Britse jachtvliegtuigen effectiever op de luchtstrijd konden worden voorbereid.