Chef Defensiestaf de CDS tot september 2005

afbeelding van P Geertsma

Voordat de functie CDS Commandant der Strijdkrachten in september 2005 was ingevoerd in de Nederlandse krijgsmacht was er eerst de functie Chef-Defensiestaf welke werd afgekort met CDS. De Chef-Defensiestaf was afkomstig uit een van de drie Nederlandse krijgsmachtonderdelenstrong. Wanneer de Chef-Defensiestaf in zijn functie trad werd hij meestal bevorderd tot viersterrengeneraal. Wanneer de CDS uit de marine afkomstig was werd hij bevorderd tot luitenant generaal. Hiërarchisch was de CDS maar 1 rang hoger was dan de andere bevelhebbers daarmee was de CDS geen opperbevelhebber van de Nederlandse krijgsmacht. De Chef van de Defensiestaf was voor september 2005 verantwoordelijk voor de leiding aan de Defensiestaf.

Door deze verantwoordelijkheid stond de gehele defensie in principe onder de CDS. De CDS pleegde regelmatig overleg met de minister van defensie. Naast het samenwerken met deze minister werd er ook overleg gepleegd met de staatssecretaris van Defensie. Gezamenlijk werd gekeken wat de koers van de defensie zou moeten zijn en welke eventuele veranderingen aan de samenstelling en het beleid van defensie zouden moeten worden doorgevoerd. Naast deze functie als een soort tussenpersoon had de CDS ook de verantwoordelijkheid om als voorzitter te functioneren van verschillende vergaderingen. Zo was hij voorzitter van vergaderingen van de drie belangrijke krijgsmachtonderdelen, te noemen landmacht, luchtmacht en marine.

Het beleid van de Nederlandse krijgsmacht is aan verandering onderhevig. Een hoge militaire functie zoals de CDS gaat gepaard met veel verantwoordelijkheid. Ook nu de functie is veranderd en weliswaar de zelfde afkorting heeft gehouden is het erg moeilijk om de juiste afwegingen te maken om tot een zo goed mogelijk beleid te komen.