Bevel is bevel een slap excuus

Veel Duitsers gaven na de Tweede Wereldoorlog aan dat ze hun taken wel moesten uitvoeren omdat het een bevel was. Een "bevel is een bevel" was hun redenering. Doro deze redenering liepen ze blind achter hun leider aan en dachten ze niet na bij wat ze deden. Dat vind ik zelf een beetje een vreemde gedachte. De taken die ze uitvoerende vergde in veel gevallen wel een denkproces.
Door dit denkproces moesten ze verschillende factoren afwegen om tot een aanval over te gaan. Tijdens de aanval hielden de Duitse militairen wel rekening met hun eigen leven maar niet met dat van een ander. Konden ze hun geweten dan uitschakelen door "een bevel is een bevel"? Ik denk van niet. Volgens mij hebben ze doelbewust bommen gegooid, ook op burgerdoelen. Er werd doelbewust voor gekozen om Joden uit te roeien en de daders wisten waar ze mee bezig waren.
Gelukkig zijn er ook Duitsers die zich niet achter deze goedkope smoes verschuilen en die oprecht berouw tonen.